«Azərbaycan: Bu gün və sabah».-2008.-¹4(11).-Ñ.22-27.
Qloballaşma prosesi və
Àzərbaycanda əxlaqi-etik problemlər
Şəhla
Musayeva
Müasir
dövrü artıq bütün sahələri əhatə
edən qloballaşma dövrü kimi
səciyyələndirirlər. Qloballaşmanın tam
əhatəli və ədalətli xarakter kəsb etməsinin
yalnız özünəməxsusluğunu qoruyub saxlayan
bəşəriyyətə ümumi mənsubluğa
əsaslanan ümumi gələcəyin genişmiqyaslı və
qəti səylərlə formalaşması vasitəsilə
mümkünlüyünü qeyd edirlər.
Qloballaşma
prosesi müasir dünyada filosoflar, siyasətçilər
arasında müxtəlif rəylər doğurmuşdur. Buna
görə də, müasir sosial-siyasi, fəlsəfi-etik
ədəbiyyatda və ictimai həyatda qloballaşma və antiqloballaşma
tərəfdarları meydana gəlmişlər. Qloballaşma
tərəfdarları bu prosesə dünya miqyasında siyasi,
iqtisadi, sosio-mədəni həyatın ümumi
inteqrasiyasının dərinləşməsi kimi
baxdıqları halda antiqloballaşma tərəfdarları
qloballaşmanı milli-mənəvi dəyərlər, milli
özünəməxsusluq üçün ciddi
təhlükə kimi qiymətləndirirlər. H.Holm və
G.Corensenə görə, qloballaşma sərhədlər
üzərindən iqtisadi, siyasi, sosial və mədəni
əlaqələrin intensivləşməsidir (1, s.1).
«Qloballaşma» terminini ilk dəfə 1983-cü ildə Roland
Robertson işlətmişdir. Robertson qloballaşmanı
mədəniyyət və insan şüuru
sahələrinə aid edirdi (2).
Postsovet məkanında,
o cümlədən Azərbaycanda da qloballaşma ideyası
reallaşmaqdadır. Azərbaycan filosofu Ramiz Mehdiyev
Qərbdə meydana gələn qloballaşmanın postsovet
məkanına təsirinin bir neçə səbəbini
göstərir: «Birincisi, Qərb dünyası 70-80-ci
illərin ağır sınaqlarından çıxaraq
dünya iqtisadiyyatında öz liderlik rolunu təsdiq etdi.
İkincisi, informasiya-kommunikasiya inqilabı planetimizin
bütün guşələrini bir-birilə
əlaqələndirməyə imkan yaratdı.
Üçüncüsü, kommunizmin iflası liberal
dəyərlərin dünya miqyasında irəliləməsinə
təkan verdi. Dördüncüsü, dünya
ölkələri arasında kütləvi mədəni
mübadilə ciddi əhəmiyyət kəsb etdi».
Qloballaşmanın əleyhdarları qloballaşmaya mənfi
bir proses kimi Qərbin iqtisadi və mədəni maraqlarının
bütün dünya üzərində
üstünlüyü kimi qiymətləndirirlər.
Qloballaşma
şəraitində milli-mənəvi dəyərlər,
həqiqətən, böyük təhlükələrlə
üzləşir və milli-fəlsəfi fikrə istinad
etmədən, milli ideologiyanın formalaşmasını
təmin etmədən və milli-sosial özünüqoruma
şüuru formalaşdırmadan bu təhlükədən
xilas olmaq çox çətindir (3, s.269). Qloballaşma
əleyhdarları «qlobal təhlükədən»
danışırlar. Qloballaşmaya müxtəlif
yanaşmalar mövcuddur:
1. Qlobal
iqtisadi yüksəliş dövrü. Dünyada yeni
yaranmış dövr. Qərbin bir çox görkəmli
alim və siyasətçiləri R.Darendorf, F.Nuşeler,
O.Zafonşen, B.Klinşen, B.Qeyms nikbinliklə iddia edirlər
ki, qloballaşma iqtisadi inkişafla yanaşı
cəmiyyətin bütün sahələrinə müsbət
təsir edir. Onlar qloballaşmanın
bəşəriyyətin əvvəllər edə
bilmədiyi və arzuladığı imkanlar
yarat¬dığını qeyd edirlər.
2. Qlobal
multikulturoloji cəmiyyət dövrü. Qloballaşma
mədəniyyətlərarası və siyasi
münasibətlərdə xüsusi keyfiyyəti
özündə əks etdirir. Qlo¬bal¬laşma min
illərlə bərqərar olmuş mədəni
sərhədləri silir, identikliyi dağıdır. Bu
yanaşmaya görə, qloballaşma dünyada
münaqişələrin artması deməkdir.
3.
Qloballaşma sosiumun transformasiyası sistemi kimi. Bu yanaşma
nöqteyi-nəzərindən qloballaşma dövlət
suverenliyi və milli-mədəni inteqrasiya prinsiplərinə
əsaslanan ənənəvi sosial-siyasi qaydaların
dağılmasıdır.
4.
Qloballaşma mədəniyyət və
ənənələrin dağılması kimi. Bu
nöqteyi-nəzərin tərəfdarları
qloballaşmanın qəti əleyhdarlarıdır. Beləliklə,
qloballaşma anlayışında vətəndaş-hüquqi
vəziyyətin universallığı haqqında
təsəvvürlər öz əksini tapmışdır.
XX əsrdə
dövlətlər arasında çoxtərəfli
əməkdaşlıq həm qlobal tənzimləyici
təşkilatların, həm də dövlətlərin maraqlarını
həyata keçirmək cəhdlərini əks etdirir.
Müstəqilliklərini saxlamaq üçün
dövlətlər daxili maraqlarını təmin
etməlidirlər. Milli və transmilli maraqlar arasında
əlaqələrə danışıqlar və ümumi
maraqlar axtarışı daxildir. Lakin fərdi maraqlar və
ümumi maraqlar arasında münaqişə baş verir.
Burada qarşılıqlı asılılıq əsas amil
kimi çıxış edir. Xarici maraqlar dövlətin
yardımından, dövlət təsisatçıları isə
kənar vasitələrdən asılıdır.
Qloballaşmanın
mənəviyyata mümkün mənfi təsir
imkanlarını aradan qaldırmaq yolları belə
qruplaşdırılır:
1.
Mümkün mənfi nəticələri qabaqcadan
nəzərə almaq.
2.
İnformatlaşdırma və texnikalaşmanın zəruri
mənfi nəticələrini başqa vasitələrlə
(din, əxlaq, incəsənət və s.) kompensasiya
etmək.
3.
Mənəvi tərbiyənin yeni, müasir intensiv
metodlarını hazırlamaq və onun kütləviliyini
artırmaq (3, s.274).
Qloballaşma
şəraitində insanın mənəvi
tərəqqisində təkcə milli maraqların deyil,
ümumbəşəri maraqların da nəzərə
alınması ilə bağlı yeni keyfiyyətli
cəhətlər meydana çıxır. Qloballaşma şəraitində
insanla təbiətin qarşılıqlı təsirində
elə ziddiyyətlər ortaya çıxır ki, onların
həlli ümumbəşəri mənəvi
məsuliyyətlə cilovlanan ciddi münasibət
tələb edir. Əxlaq bir daha insan - insan
münasibətləri çərçivəsindən
kənara çıxır, insanla təbiət arasındakı
münasibətin qlobal miqyas alması qarşıya yeni
əxlaqi problemlər qoyur. Müasir dövrdə
qloballaşma əleyhdarları ABŞ-ın yeritdiyi
mənəvi qloballaşma siyasətini «şeytanın
hakimiyyətinin bərpası» kimi qəbul edirlər.
Qloballaşma mənəviyyatına qarşı
ənənəvi, milli etikanın yeni növlərini - biznes
etikası, ekoloji etikanı özündə
birləşdirən əxlaq fəlsəfəsini qoyurlar.
Müasir
dövrün etikasının bir çox istiqamətləri
mövcuddur. Bunlara qlobal etikanı, ədalət və insan
haqları etikası (liberal etika) və bioetikanı
(məsuliyyət etikasını) aid edirlər. Qlobal
etikanın nümayəndələri K.Ö.Apel, Q.Kyunt,
Y.Habermas və başqaları özlərinin müxtəlif
variantlarında dünyada müxtəlif eyniliyin
mövcudluğu ideyasını irəli sürərək
göstərirlər ki, mütləq əxlaq
həmişə özünü xüsusi əxlaqi motiv
və davranış kimi təzahür etdirir. Mütləq
etikaya görə, dünyadakı sülh və insandakı
sülh bir-birindən qarşılıqlı
asılıdır və mütləq dəyər əxlaqi imperativdir. Mütləq
etika digər fayda və ağılla bağlı olan
xüsusi əxlaqi motivlərlə yanaşı durmur.
Mütləq əxlaq fövqəlmotiv rolunda
çıxış edir. Müasir şəraitdə
dünyanın yaşayıb qalması üçün
bütün eyniləşmənin bir bəşər birliyində
birləşməsi zəruridir. Bu zaman mütləq əxlaq
kimi hamı üçün fövqəlmotiv irəli
sürülür. Etiraf etmək lazımdır ki,
mütləqin mövcudluğunda xristian və müsəlman
əxlaqı da iştirak edir (4, s.136-117). Müsəlman
əxlaqı da, xristian əxlaqı da vahid deyil. Xristian
əxlaqı Qərbin şüuruna nəzarət etmir. Dini
mütləqdə də, dünyəvi mütləqdə
də zəiflik problemi özünü göstərir. Bu
zəifliyin əlamətlərini İ.Məmmədzadə
düzgün izah edir. O, mütləq əxlaqın Allahdan
(c.c.) və yalnız ağıldan gəlmədiyini
göstərir. Azərbaycan alimi qlobal etikanın
ölkəmizdə utopik göründüyünü də
düzgün izah edir: «Bunun səbəbi odur ki, mütləq
etika və ya qlobal etika Qafqazda regionun vahid taleyini anlamaqdan
irəli gəlməlidir. Qlobal etika Azərbaycanda o zaman meydana
gələ bilər ki, biz Qafqazda başqa xalqların da
yaşadığını və onlarla
əməkdaşlığın zəruriliyini dərk edə
bilək. Buna görə də, qlobal etika çoxpilləli
olmalı, o, mütləq dəyərlərdən bu və ya
digər region və mədəniyyətin konkret
həyatına, mədəniyyətlərin
müxtəlifliyinə həqiqi loyallıq (hörmət)
kəsb edərək daxil olmalı, dünyada real
həyatın faktına çevrilməlidir» (5, s.138).
Bəzi
tədqiqatçılar isə mütləq
dəyərlərə, qlobal etikaya xüsusi, milli
şəxsiyyət üzərində qloballaşmanın
diktəsi kimi baxır. Belə düşünürlər ki,
qlobal etika xüsusinin, millinin sərhədlərinin aradan
qaldırılması, birləşməsi, onların qlobal
çərçivədə saxlanmasına doğru gedir.
Qlobal etikanın əsas dəyərlərinin
formalaşmasında İ.Məmmədzadə 1948-ci ildə
qəbul edilmiş «İnsan haqlarının ən ümumi
Bəyannaməsi»nin və 1993-cü ildə qəbul
edilmiş «Qlobal etika haqqında Bəyannamə»nin xüsusi
rol oynadığını qeyd edir. Bu bəyannamələr
qlobal etikanın əsas, insan haqlarının qrup
dəyərləri və əxlaq qarşısında üstünlüyünü
sübut edir. Qlobal etikanın bu ilkin prinsipi öz
növbəsində aşağıdakı qaydalarla –
zorakılıq mədəniyyətindən uzaqlaşma,
həyata hörmət, həmrəylik mədəniyyəti
və ədalətli iqtisadi qayda, dözümlülük,
həqiqətpərəstlik, kişilər və qadınlar
arasında bərabər hüquq və
əməkdaşlıq qaydaları ilə
şərtlənir. Bu prinsiplər mənəvi
qüvvələrin və ümidin mənbəyi kimi zəka
və reallıqdan irəli gəlir» (4, s.142).
Qloballaşmanın
müsbət təsiri ilə yanaşı, onun bir çox
mənfi problemlərini, beynəlxalq cinayətkarlıq,
ekstremizm, millətçilik, bir çox ölkə və
regionlarda sosial sistem və strukturlarda tənəzzülün
yaranmasına səbəb olduğunu da göstərirlər.
Strateji-sistemli rasionallığın diskursiv
nəzəriyyədə kommunikativ rasio¬nal¬lığın
başlanğıcına tabe olması isə qanun deyil, ancaq
praktik-etik zəka üçün imperativdir. Diskursiv etika
qlobal iqtisadiyyatda təşəkkül tapmış
mənafeyi, meyilləri dəyişdirməyə və
maraqlı ölkələri şəraiti fəal dərk
etməyə, öz maraqlarını siyasi yolla qorumağa
çağırır. Bu mənada Azərbaycan qlobal iqtisadi,
siyasi və mədəni dəyərləri qəbul
etməklə yanaşı öz maraqlarını qorumaq,
milli-mənəvi dəyərlərini
ümumbəşəri dəyərlərlə
birləşdirmək əzmindədir.
Qloballaşma
prosesində diskursiv etika, qlobal etika, bioetika və ekoloji etika
birgə səylərlə etik problemləri dərk edib
araşdırmalı, qloballaşmanın
əxlaqi-mənəvi aspektindəki mənfi və müsbət
cəhətləri obyektiv üzə çıxarmalıdır.
Müasir Azərbaycanda qloballaşma şəraitində
yaranan əxlaq mədəniyyəti, onun
təşəkkülü, yeni vəzifələri və
yanaşmaları haqqında məsələlərə
yalnız Azərbaycan MEA Fəlsəfə və
Siyasi-Hüquqi Tədqiqatlar İnstitutunun
əməkdaşları – professor Yusif Rüstəmov,
fəlsəfə elmləri doktoru İ.Məmmədzadə,
fəlsəfə elmləri namizədləri D.Müslümzadə,
S.Allahverdova, S.Həsənova və başqalarının
əsərlərində toxunulmuşdur. Qloballaşmanın
etik və ya ideoloji aspektindən danışılarkən qlobalizm
ideologiya kimi səciyyələnir. Qloballaşmanın etik
təhlili göstərir ki, bu proses şüurların
dialoqudur. Qloballıq qlobal prosesin müsbət
tərəfləri ilə bağlıdır. Bazar
iqtisadiyyatı və transmilli korporasiyalar ənənəvi
mədəniyyəti dağıdır. Ənənəvi
mədəniyyət ənənəvi şüuru inkişafa
mane olan amil kimi göstərir. «Qloballaşma
mədəniyyətinin informasiya kontekstinin siyasi və
digər kontekstlər üzərində
üstünlüyü kimi başa düşülür» (4,
s.66).
Müasir
dövr dünya səviyyəsində «Qlobal demokratiyaya
keçid» dövrü kimi də səciyyələndirilir. Bu
dövrdə baş verən qlobal yeniliklər
bəşəriyyətdə mədəni şok yaradıb.
Mədəni
şok prosesi üç mərhələdə davam edir:
-
İnkultirasiya (doğma mədəniyyətin
ənənə, adət, dəyər və normalarının
qəbul edilməsi və qorunub saxlanması);
- Akkultirasiya
(yad mədəniyyətin ənənələri və
dəyərlərinin bir hissəli qəbulu);
- Assimilyasiya
(yad mədəniyyətin tam qəbul edilməsi və
doğma mədəniyyətin yad mədəniyyət
tərəfindən udulması). (Dirçəliş – XXI
əsr, 2003, ¹65, s.142).
Bu proses
cəmiyyət və şəxsiyyət səviyyəsində
baş verir. Qloballaşma prosesində Azərbaycan
cəmiyyətində mədəni şok prosesinin
müxtəlif səviyyəsini yaşayan insanlar mövcuddur.
Ənənəvi mədəniyyət və şüurla
yaşayanlara, Qərb mədəniyyətini bir hissəli
qəbul edib ənənəvi mədəniyyətlə
yaşayanlara və tam qərbləşənlərə
təsadüf etmək olur. Mədəni şok zamanı
bir-birilə əks ideologiyalar və
dünyagörüşlər toqquşur, mübarizə
aparır. Qapalı cəmiyyətdən açıq
cəmiyyətə, qlobal demokratiyaya keçid zamanı yeni
ideya, norma və dəyərlərin qəbulu zamanı
psixoloji gərginlik, ağlasığmaz
çaşqınlıq, qeyri-normal vəziyyət yaranır.
Postsovet
ölkələri kimi, Azərbaycan da ikili keçid
mərhələsi yaşayır: lokal və qlobal demokratiyaya
keçid. Lokal keçid – müstəqilliyin əldə
olunması yerli vətəndaş cəmiyyəti və
hüquqi dövlət quruculuğuna, yeni bazar iqtisadiyyatına
keçiddir. Qlobal demokratiyaya keçid isə dünya
mədəniyyətinə, ümumbəşəri
dəyər və normalara inteqrasiya olunmaqdır.
Postsovet
adamlarını P.Ştompkan «Hoto Soveticus»
adlandırırdı. Lodzu Mizalkam postsosialist
ölkələrində mədəni zədənin 5
əlamətini göstərir:
-
İnamsızlıq sindromu;
-
Gələcəyə bədbin baxış;
-
Keçmiş zamanların həsrəti (nostalgiya);
- Siyasi
apatiya;
- Kollektiv
yaddaşın postkommunist zədələri.
Azərbaycan
cəmiyyətində qeyri-normal vəziyyət,
ümumbəşəri bəla hesab olunan mənfi
dəyərlər – cinayətkarlıq, insan alveri və s.
bəlalar şəxsiyyətin özgələşməsi,
əxlaqsızlıq, tənhalıq narkomaniya, alkoqolizm, intihar
və s. şəxsiyyətin və cəmiyyətin
böhranının təzahür formaları özünü
göstərir.
Qloballaşma
prosesində Azərbaycan cəmiyyəti Qərbin həm
müsbət, həm də mənfi dəyərlərini
mənimsəyir. Azərbaycanın müharibə vəziyyətində
olması vəziyyəti daha da çətinləşdirir.
Müasir qloballaşma dövründə Azərbaycanda
dəyərlərə aşağıdakı münasibətlər
öz təsirini göstərir. Bir tərəfdən,
sürətli qərbləşmə, digər
tərəfdən, islami dəyərlərə fanatik
qayıdış, üçüncü tərəfdən,
milli mənəvi dəyərlər arxaikcəsinə
təbliğ olunur. Əslində ümumbəşəri
mənəvi dəyərlərin dərk və əxz
olunmasında bu münasibətlərin sintezindən
istifadə olunmalıdır. «Tənqidi radikal zəka
yalnız olduqca qiymətli bəşəri dəyərlər
olan məhəbbət və həyatla vəhdətdə
qiymətli olur. Ümumi və əbədi dəyərlər
– gözəllik, xeyirxahlıq, məhəbbət, qadın
və kişinin yüksək mənəvi keyfiyyətləri
və s. bütün bəşəriyyət
tərəfindən eyni cür qəbul və dərk edilir.
Qloballaşma
yalnız qərbləşmə deyil,
mədəni-mənəvi plüralizmə gətirən
prosesdir. Qlobal demokratiyaya keçid mərhələsini
yaşayan Azərbaycanda dövlət və siyasi hakimiyyət
cəmiyyəti nizamlamağa, elit psixologiyasını,
mənəvi-əxlaqi sahədəki dəyişiklikləri
tənzimləməyə çalışır.
Beləliklə, bəşəriyyətin həyatında
baş verən XX – XXI əsrlərin ən ciddi, ən
böyük hadisəsi olan qloballaşma insanların
mənəvi, fərdi həyatlarına mürəkkəb,
ziddiyyətli bir proses kimi daxil olmaqdadır.
Bəşəriyyət bir vəhdət kimi inteqrasiya olunur.
Lakin bu inteqrasiya gedişində müsbət dəyərlər
sisteminin təşəkkülü ilə yanaşı,
ağrılı problemlər də aşkar olunur.
Qlobal¬laşma bütün sahələrdə olduğu kimi,
mənəvi həyatda da yeni keyfiyyətlər kəsb edir,
bir çox mövcud əxlaqi normaları dağıdır,
mənəviyyatda da öz şərtlərini diktə edir.
Qloballaşma müasir cəmiyyətin aşağıdakı
sahələrinə təsir edir:
- İqtisadi
həyat;
- Siyasi
həyat;
-
Mədəni həyat;
- Ekoloji
həyat;
-
Mənəvi həyat.
Postsovet
məkanında, o cümlədən Azərbaycanda indi
təşəkkül etməkdə davam edən hüquqi
dövlət, dövlət və cəmiyyətin
differensiallaşması prinsipləri universal
dəyərlərin ayrılmaz tərkib hissəsidir.
Qloballaşma zamanı yeni universal mənəvi
dəyərlər sistemi və köhnə dəyərlər
arasında ziddiyyətlər yaranır. Qloballaşma
standartlarının tələblərinə cavab verə
bilən mənəvi dəyərlər üstünlük
qazanır, ümummilli, ümumbəşəri
sərvətə çevrilir, cəmiyyətdə, fərdin
mənəviyyatında özünə yer tutur və daha da
möhkəmlənir.